Navigation
Niet meer op toestemming wachten
Vandaag keek ik naar mijn favoriete TV-programma op de zondagmorgen: 'Het Vermoeden'. Dat is een interviewprogramma, waarin Annemieke Schrijver praat met mensen van uiteenlopende levensbeschouwelijke achtergrond over wat hen inspireert. Het programma is interessant, omdat er mensen te gast zijn die echt iets hebben meegemaakt in hun leven, die daarover hebben nagedacht en die daar open over willen spreken. En het is ook interessant omdat Annemieke Schrijver een erg goede interviewer is. Ze heeft een dialogische stijl van interviewen. Ze luistert erg goed naar wat haar gasten zeggen, zowel met woorden als tussen de regels door en ze speelt daar op zo'n manier op in dat het gesprek steeds meer diepgang krijgt. En tegelijkertijd neemt ze tijdens het gesprek heel nauwkeurig waar wat haar innerlijke reacties zijn op wat haar gasten zeggen en brengt ze die in het gesprek in.
Vanmorgen was rabbijn Edward van Voolen te gast. Net als alle gasten werd hij uitgenodigd een favoriete tekst voor te lezen en hij had een tekst van Kafka gekozen. Het is een verhaal over een man van het platteland, die naar de stad reist en toegang vraagt tot de wet (wat in de joodse traditie staat voor: openbaring, mystiek, spirituele ervaringen, zelfkennis). Er is echter een deurwachter die hem de toegang weigert en zegt dat hij nu niet kan worden toegelaten, misschien later. De man blijft vragen en wachten, maar krijgt steeds hetzelfde antwoord. Ook omkopingspogingen werken niet. Zo wacht de man 'dagen en jaren'. Tenslotte wordt hij oud en 'verzwakt het licht'. Dan heeft hij nog een laatste vraag aan de deurwachter: 'Iedereen streeft toch naar de wet. Waarom is er dan in al die jaren niemand anders geweest die om toegang gevraagd heeft?' De deurwachter antwoordt: 'Deze toegangspoort is speciaal voor jou. Niemand anders kan hierdoor naar binnen gaan. Ik ga nu weg en sluit hem'. (Het programma is terug te zien op 'Uitzending gemist'; het verhaal van Kafka begint op 15.40). Van Voolen interpreteert het verhaal als volgt. Voor iedereen is er een poort en je moet je niet laten afwijzen. Het nodigt mij uit om steeds weer een deur door te gaan. 'De wet' is voor iedereen anders en iedereen heeft z'n eigen toegang.
Het verhaal is de hele dag bij me gebleven. Het doet me denken aan een beeld dat we in de dialoogopleiding gebruiken. Dat gaat ook over een wachter, een grenswachter, die we allemaal als een innerlijk beeld in ons meedragen. Deze wachter vindt een deel van ons gedrag, van wie we zijn, acceptabel en laat dat passeren. Dat zijn al die aspecten die we accepteren van onszelf en waarvan we verwachten dat anderen die ook van ons accepteren. Maar voor een ander deel van onszelf waarschuwt hij ons: Pas op dat je niet zo bent, dat je niet zo doet, want dan.... En dan komen de ongewenste gevolgen als we dat deel van onszelf zouden leven. 'Dan zal niemand meer van je houden'. 'Dan zal niemand je meer aardig vinden'. 'Dan zullen mensen je onprofessioneel vinden'. 'Dan ben je een softy'. Iedereen kent die stem wel in zichzelf en weet wel waar zijn eigen grenswachter mee dreigt.
Ik realiseer me vandaag, dat een van de boodschappen van mijn grenswachter is, dat ik niet om hulp mag vragen, want dat de mensen me dan maar lastig zullen vinden, en van lastige mensen houden ze niet. Natuurlijk ben ik die deur intussen toch al heel vaak doorgegaan, maar ik zit er ook nog vaak voor te wachten. Het gevolg is dat ik het vaak erg druk heb, want ja, als ik niet om hulp vraag moet ik alles zelf doen. En dat kan soms behoorlijk veel zijn.
Het verhaal inspireert me vandaag om wel om hulp te vragen. Op 20 maart willen we van start gaan met groep 4 van de Opleiding Dialoogprocesbegeleiding. In de eerste drie groepen hadden we een steeds groeiend aantal deelnemers, maar voor groep 4 hebben we tot nu toe te weinig deelnemers om van start te kunnen gaan. Het is een mooie opleiding, waarin het niet in de eerste plaats om vaardigheden gaat maar om persoonlijke verdieping. Je leert, hoe je dialogen kunt begeleiden vanuit wie je BENT. Je leert hoe je door werkelijk PRESENT te zijn een bedding kunt zijn voor alles wat er in een dialooggroep en in een dialoogproces aan de orde komt. En gaandeweg dat leerproces leer je een heel scale aan dialogische werkvormen kennen, die je zelf kunt gaan gebruiken in je werk. Mijn vraag aan jou is: Als je een of meer mensen kent die dat willen leren, wil je hen dan op deze opleiding wijzen? Alle informatie erover is te vinden op www.dialoogopleiding.nl
Ik wens je toe dat je steeds weer de moed zult hebben om door je eigen toegangspoort te gaan.
Vorige pagina: Startpagina
Volgende pagina: Dialoog